Berichten

Welkom bij het laatste nieuws en alle laatste agendapunten die u niet mag missen!

Vorige pagina | Overzicht

De kracht van liefdevolle aandacht

Toegevoegd op 30-11-1999

De monnik en de os. Respect, liefde, genegenheid en liefdevolle aandacht zijn waardevolle begrippen, maar je moet het wel toepassen, ook in moeilijke tijden. Een mooi verhaaltje voor donderdag na de volle maand meditatie.

Er leefde eens in India een monnik, die een os had, waar hij in de loop van jaren een sterke gevoelsband en vriendschap mee had opgebouwd. Beide hadden diep respect voor elkaar. De monnik vanwege zijn devotioneel leven en de os vanwege zijn kracht en arbeid die hij kon verrichten. Op een dag zei de os tegen de monnik: ‘je leeft een sober en devotioneel leven in armoede. Ik zal je helpen om je leven wat te veraangenamen. We gaan naar het dorp, zoeken een rijke koopman en stellen hem een weddenschap voor. De weddenschap is dat ik als os in staat ben om 10 karren te trekken gevuld met rotsblokken. Als het lukt dan ontvangen wij 1000 zilverlingen’.

Dat is onmogelijk was de reactie van de monnik. De os zei: ‘vertrouw me’. En aldus geschiedde.

De monnik en os gingen op weg naar het dorp en in de herberg ontmoette zij een rijke koopman. De weddenschap werd onder luid gelach aangenomen, want volgens de koopman was dit onmogelijk. De week daarna gingen de monnik en de os naar de markt en daar stonden de karren met rotsblokken al klaar. Op de markt hadden zich honderden dorpelingen verzameld die van de weddenschap hadden gehoord en zelf ook weddenschappen afsloten over het wel dan niet slagen van de os.

Echter in de dagen daarvoor werd de monnik overvallen door diverse emoties van angst (ik red het niet en alles wat ik bezit raak ik nu kwijt), woede (de os heeft mij in deze situatie gebracht), etc. Deze gevoelens bleven overheersen, ook toen hij het juk om de nek van de os legde. De monnik pakte, met het angstzweet op de voorhoofd, de zweep, keek naar de menigte en sloeg al schreeuwend op de os en riep: ‘voorwaarts’, ‘voorwaarts jij stomme os’.
De os wist niet wat hem overkwam, was dit nu zijn vriend die hem altijd liefdevol en met respect had benaderd? En de os verkrampte en kon geen stap meer verzetten. De menigte en de koopman lachten zich dubbel. De monnik was zijn geld kwijt en beide gingen verslagen weer terug naar huis.

Thuis aangekomen spraken zij daarover. De os over het gedrag van de monnik en omgekeerd. Samen spraken zij hun gevoelens uit. Toen zei de os: ‘We gaan het opnieuw proberen, maar dan voor 2000 zilverlingen’. Zo gezegd, zo gedaan. De koopman was natuurlijk stom verbaasd over dergelijke stommiteit, maar hij ging akkoord. De volgende week stonden er weer 10 wagens met rotsblokken klaar en het was nog drukker op de markt, want iedereen had over deze tweede weddenschap gehoord en waren uitzinnig van vermaak daarover. Vele weddenschappen werden afgesloten. Het werd muisstil toen de monnik en os naar de karren gingen. De monnik spande de os voor de eerste kar. Daarna legde hij een prachtige bloemenkrans om de nek van de os en fluisterde hem liefde- en respectvolle woorden in de oren, ook aaide hij zijn manen en klopte hem zachtjes op zijn stevige spieren. Toen zag je dat de os zijn krachten verzamelden en inderdaad beetje voor beetje kreeg hij de kar in beweging. De menigte slaakten woorden van verbazing. Zo trok de os met de monnik de karren rondom het dorp. Zij ontvingen van de koopman 2000 shilling en van de menigte veel bewondering en waardering.